هواساز خانگی

هواساز خانگی را می توان مدرن ترین دستگاه در حوزه ی تهویه هوای منازل تعبیر کرد. این دستگاه ها با طراحی های مختلف افقی و عمودی قابلیت استفاده در هر نقطه ای از جمله بر روی پشت بام ها و حتی در سقف بالکن ها را دارند.

احتمالا در موقع تابستان و بعد از تحمل گرمای بیرون، وارد ساختمانی اداری شده اید و از هوای مناسب و با کیفیت و تنظیم بودن میزان دمای فضا شگفت زده شده اید. این هوای مطبوع کار دستگاه های هوا ساز است. در استفاده از هواسازها، هوای تمام قسمت های ساختمان یک استاندارد مشخص کیفی دارد.

البته کار دستگاه هواساز فقط مربوط به تابستان نیست و این دستگاه ها در زمستان هم مورد استفاده قرار می گیرند. درواقع هواساز، صرفا هوای گرفته شده از دمنده (در موقع تابستان) و هیتر (در موقع زمستان) را دریافت می کند و بواسطه تجهیزات خود آن را تبدیل می کند.

به خاطر استفاده از فیلتر در دستگاه هواساز، هوای ورودی به محل، کاملا پاک می باشد و این یکی از دیگر امتیازهای هوا سازها در مقایسه با کولرها و البته گرمارسان های دیگر می باشد. درواقع کار هواساز، صرفا خنک سازی و یا گرما‌سازی محل نیست، بلکه تامین هوای پاک، مهمترین کارکرد یک دستگاه هواساز است.

مجموع مزیت های یک دستگاه هواساز در کنار سادگی و هزینه نه چندان بالای آن، این دستگاه ها را به گزینه ای مناسب برای استفاده در منازل مبدل ساخته است.

هر چند عمده افراد برای منازل خود از کولرهای آبی و گازی استفاده می کنند اما هواسازهای خانگی به تدریج جای خود را در بازار پیدا کرده اند و به خاطر کیفیت هوایی که ارائه می دهند هیچ بعید نیست در ظرف دهه آینده بخش عمده ای از کولرهای آبی و گازی را از میدان به در کنند.

مکانیزم هواساز خانگی به صورتی است که هم قابلیت سرمایش دارد و هم قابلیت گرمایش و همانطور که گفتیم این یکی از امتیازهایی است که این دستگاه در مقایسه با کولر یا وسایل گرمایشی دارد.

تفاوت هواساز خانگی با هواساز صنعتی

به طور کلی هواساز خانگی را می توان شکل کوچک شده هواساز صنعتی تعریف کرد. دمنده، یک سیستم سرمایش، یا یک هیتر و سیستم فیلتراسیون، در هواساز صنعتی و هواساز خانگی مشابه است و تقریبا می توان گفت که تفاوت این دو در اندازه آن هاست.

اجزای هواساز خانگی

دمنده یا فن:

دمنده قسمت اصلی یک هواساز است و در مدل های خانگی، معمولا از هوای محیط در دمنده استفاده می شود تا انرژی کمتری مصرف شود.

فیلتر:

وجه تفاوت دیگر هواساز خانگی با هواساز صنعتی در فیلتر خود را نشان می دهد. در هواساز خانگی نیازی به فیلترهای جداگانه و تصفیه نیست و صرفا از یک فیلتر مشبک در مقابل فن استفاده می شود و کار فیلتر هم جلوگیری از ورود ذرات گرد و غبار است.

کویل حرارتی:

در سیستم گرمایشی یک هواساز خانگی از کویل حرارتی برای گرمارسانی استفاده می شود. به این صورت که آب گرم تامین شده بواسطه پکیج از درون کویل عبور می کند و هواساز دما را به سمت کانال ها هدایت می کند.

هیتر:

در برخی از هواسازها نیز از هیتر برقی به جای کویل استفاده می شود که البته به خاطر انرژی بالایی که مصرف می کنند در اغلب موارد چندان باصرفه نیستند مگر اینکه به خاطر شرایط اقلیمی به طور کلی استفاده از سیستم گرمایش کم باشد.

الحاقات رطوبت زا:

در مکان هایی که بسته به خواست کاربر، نیاز به هوای مرطوب است این امکان وجود دارد که یک دستگاه رطوبت ساز به هواساز اضافه شود. این دستگاه ها درواقع با تزریق افشانه های آب به داخل دستگاه هواساز، جریان هوا را مرطوب می کنند.

الحاقات رطوبت گیر:

دستگاه رطوبت گیر هم مثل دستگاه رطوبت زا، در صورت نیاز کاربر می تواند رطوبت موجود در هوای محل استفاده از هواساز را کاهش دهد.

مزایای هواساز خانگی

1.نصب و نگهداری آسان:

به خاطر ساختار و شاکله ی ساده ای که دستگاه های هواساز خانگی دارند، نصب و نگهداری آن ها و تعمیرات احتمالی بسیار آسان است و این یکی از دلایل اصلی اقبال به این دستگاه هاست.

2.امکان و قابلیت جا دهی:

به خاطر ساختار متنوع هواسازهای خانگی استفاده از آن ها در نقاط مختلف، روی پشت بام ها و بالکن ها وجود دارد.

3.امکان استفاده دو منظوره:

هواساز خانگی به راحتی می تواند نقش کولر در تابستان و بخاری در زمستان را ایفا کند و از این نظر فشار مضاعفی که باعث استهلاک آن شود را هم به خاطر تجهیزات مورد استفاده متحمل نمی شود.

4.قابلیت تنظیم دمای هوا و تعیین برنامه زمان بندی شده:

در دستگاه های هواساز امکان کنترل زمان بندی شده هوای ورودی وجود دارد.

معایب هواساز خانگی

با وجود مزایای بالا، هواسازها معایبی را هم دارند که البته در مقایسه با مزایای آن ها بسیار کمتر است و البته بسیاری از این معایب را با برخی تمهیدات رفع کرد:

1.نیاز به تجهیزات چیلر و بویلر:

کاربری این دستگاه ها نیاز به چیلر و بویلر و در نتیجه موتور خانه دارد که خوب احتمالا برای تمام ساختمان ها به ویژه ساختمان های کوچکتر مقدور نیست مگر اینکه در موقع ساخت بنا، چنین فضایی برای آن در نظر گرفته شده باشد.

2.کارآیی نسبتا پائین در مناطق مرطوب:

عیب دیگری که در مورد دستگاه های هواساز عنوان می شود این است که در مناطق با رطوبت بالا آن کارایی و راندمان مناسب را ندارند. این مشکل هواساز خانگی هم بواسطه دستگاه الحاقی رطوبت گیر که در بالا توضیح دادیم قابل رفع است.

نتیجه گیری

هواساز خانگی درواقع مدل کوچک شده ای از هواسازهایی است که قبلا کارکرد و کیفیت بالای خود را در ساختمان های بزرگتر، صنعتی یا تاسیساتی نشان داده اند. این وسایل را می توان جایگزین دستگاه های گرمایش و سرمایش ساختمان کرد و درواقع با استفاده از آن می توانید از شر وسایل گرمایشی و سرمایشی دست و پا گیر و احتمالا هزینه های بالای مترتب بر استفاده از این دستگاه ها، خلاص شوید.